حاج محمود عباسی را همه اهالی خوئین به تدین و ادب و صوت خوش می شناسند. هر صبح و شام آوای دلنشین اذان او روستاییان را به نماز می خواند و طنین تعقیبات نمازش از پشت میکروفن مسجد، فضای پاک خوئین را سرشار از عطر گل محمدی می کند.
با ايشان هنگامی که صبح عاشورای سال 90 مشغول آماده کردن حلیم نذری بود گفتگوی کوتاهی داشتیم که درپی می آید:
حاج آقا ابتدا لطفا خودتان را برای مخاطبان سایت "خوئین تاریخ مغفول" معرفی بفرمایید.
- من متولد 1314 هستم؛ در خوئین به دنیا آمدم. پدرم مشهدی باقر به رحمت ایزدی پیوسته است.
در خوئین تا چهارم ابتدایی درس خواندم و چند سال بعد برای کسب و کار به تهران رفتم.
نام معلمتان را به یاد می آورید؟
- بله، آقای احمد زنجانی به ما درس می داد. علاوه بر این ما قرآن را هم در مکتب ملا ابراهیم آل اسحاق و مرحوم ملا فاطمه فرا گرفتیم. به هرحال در تهران نانوایی کار می کردم و در سال 1335 ازدواج کردم. پدرم هم در روستا مشغول کشاورزی و دامداری بود. بنده هشت فرزند دارم؛ پنج پسر و سه دختر.
از جمعیت و اوضاع اجتماعی آن روزگار خوئین بفرمایید.
- جمعیت خوئین در آن زمان زیاد بود. روستا مغازه های متعددی داشت. بازار رونق عجیبی داشت و از تمام روستاهای اطراف برای تهیه مایحتاج زندگی به خوئین می آمدند. در بازار صنف های مختلفی بود، زرگر و کفاش و مسگر و قصاب و آهنگر ....
مثلا مشهدی یوسف سلمانی بود که علاوه بر سلمانی کار دندانپزشکی هم می کرد. حتی از روستاهایی مانند ملاپیری هم به اینجا می آمدند. متاسفانه خوئین وضعیت سابق را از دست داده است.
به نظر شما جمعیت خوئین چرا کاهش یافت؟
دلیل اصلی آن به نظر من مهاجرت است. بسیاری از مردم به شهرهای بزرگی مانند تهران مهاجرت کردند. درآمدها کم شد و مردم برای امرار معاش به شهرهای دیگر رفتند. در دوره های اخیر کسب و کار دیگر رونق گذشته را نداشت.
از مساجد و آسیاب های خوئین بگویید.
- خوئین در گذشته 8 مسجد داشت که امروز فقط چهار تا از آن ها فعال است. شیخ عبدالکریم آل اسحاق و مرحوم سید اسماعیل را به یاد دارم که امامت جماعت نمازگزاران را برعهده داشتند. نماز جماعت خوشبختانه امروز هم در روستا دایر است مخصوصا در ایام ماه رمضان و ماه محرم. گرداننده امور دینی و برگزارکننده جلسات مذهبی، روحانی جوان و کوشا جناب حجه الاسلام شیخ حسن وفایی هستند.
خوئین آسیاب های متعددی هم داشته است که امروز فقط آثاری از آن ها برجای مانده است. یادم می آید سید یحیی و حاج عباس خالقی از آسیاب دارهای فعال آن روزگار بودند.
خوئین علاوه بر مساجد و آسیاب هایش دارای یک شهر زیرزمینی به نام دژمنده هم هست که گفته می شود برای محافظت روستاییان در برابر حمله دشمنان ساخته شده است. در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی مشغول فعالیت است تا دژمنده را برای بازدید گردشگران احیا کند.
شما با رواج گردشگری در خوئین موافق هستید؟
بالاخره این مطلب تبعاتی خواهد داشت. گروه های مختلفی برای بازدید به روستا خواهند آمد اما در عوض روستا رونق خواهد گرفت. امکانات شغلی فراهم می شود و جوانان خوئین مشغول کار و کسب خواهند شد. البته باید بر روند این موضوع نظارت کامل داشت.
برای مثال شما به ساخت و سازهایی که در خوئین روز به روز بیشتر هم می شود توجه کنید. من فکر می کنم مراکزی چون شهرداری نظارت چندانی ندارند. دولت وامی می دهد و مردم هم شروع به ساخت می کنند. روند ساخت و سازها و همین طور موضوع گردشگری را باید به دقت مدیریت کرد.
از شما برای این گفتگو تشکر می کنیم.
- من هم از شما به دلیل کار خوبی که در معرفی خوئین در پیش گرفته اید تشکر می کنم.
هدف از ايجاد اين وبلاگ، معرفي روستايي با تاريخ كهن و آثار بيبديل تاريخي است كه متاسفانه به دليل بيتوجهي مسوولان از سويي و عدم توجه ساكنان بومي از ديگر سو راه نابودي و هضم در روند شهرنشيني را در پيش گرفته است.